Direct hulp nodig? Bel meteen: 06-53957989 info@huwelijkstrainer.nl

Een midlifecrisis overkomt 25% van de Nederlanders tussen de 30 en 60 jaar. Vooral mannen, maar ook vrouwen ervaren intens de vergankelijkheid van het leven. Een midlifecrisis zet relaties onder druk en kan hele gezinnen ontwrichten.  Vooral wanneer de partner die in de crisis verkeert ondoordacht en vaak zonder overleg ineens vertrekt, vreemdgaat of een ander drastisch besluit neemt.

Midlifecrisis niet op tijd herkend

“We wonen nu al weer twee jaar apart”, schrijft een vrouw me die ten einde raad is met de midlifecrisis van haar echtgenoot. Haar man vertrok toen hij zijn leugens over een verzwegen affaire niet meer kon verbergen. Met de kinderen ging het bergafwaarts. De omgeving reageerde niet altijd met wijsheid en de stapel zelfhulpboeken die ze verslond, gaven wel inzicht maar geen oplossing.

“De enige troost die ik krijg na het lezen van alle informatie, is dat ik besef dat ik niet de enige ben.” Het laatste dat mannen met een midlifecrisis willen, is hun gezin verlaten of verscheuren, aldus schrijver Jed Diamond (The Irritable Man Syndrome). En toch is dat wat er vaak gebeurt omdat de midlifecrisis niet tijdig wordt (h)erkend en vaak het gevolg is van een verborgen depressie.

Depressie of midlifecrisis

De jongen die in zijn jeugd leerde om zijn gevoelens te onderdrukken, weet zich geen raad wanneer halverwege het leven een depressie de kop opsteekt. Ineens is daar het besef dat het leven is omgevlogen en dat ooit gedroomde dromen (nog) niet zijn uitgekomen. Vanuit het ontstaat er ontevredenheid over het ingedutte leven van alledag: zijn werk, zijn vrouw, het gezinsleven.

Het laatste dat mannen met een midlifecrisis willen, is hun gezin verlaten of verscheuren

Schrijver John Fok-Williams (Surviving depression together) legt uit wat er gebeurt. Bij een depressie denken we aan iemand die zich afzondert, gehuld in een sombere wolk van gedachten. Het lijkt alsof de persoon niet meer meedoet aan het leven, maar vaak is het net andersom. Juist de ontoombare drang om te vertrekken is een heel actieve uiting van de depressie. Maar dit ‘nieuwe leven’ blijkt na een jaar of twee vaak een schijnoplossing als in de tussentijd de onderliggende depressie niet is behandeld.

Midlifecrisis te lijf

Maar hoe dan ga je een midlifecrisis te lijf en vind je geluk in de herfst van je leven?

1. Stel jezelf eerlijke vragen

Ga jaarlijks eens na hoe je nu in het leven staat en stel jezelf eerlijke vragen (ook als die pijnlijke antwoorden opleveren!)

  • Ben ik tevreden met het werk dat ik doe?
  • Loopt de relatie met mijn partner lekker?
  • Hoe heb ik het gedaan als ouder?
  • Waar droom ik nog van en is er een manier om dat te bereiken?

2. Heb het erover met je partner

Bespreek dit ook samen als echtgenoten, zodat je samen de koers kunt bijstellen als dat nodig of gewenst is. Doe wat je doet niet omdat je het al zo lang hebt gedaan, maar maak bewuste keuzes om minder of anders te werken, tijd te maken voor elkaar of een lang uit het oog verloren hobby op te pakken.

3. Zoek hulp (vooral bij depressie!)

Zoek hulp als je tot de conclusie komt dat er meer aan de hand is en je de depressieve gevoelens niet zelf de baas wordt. Neem geen ondoordachte levensingrijpende beslissingen als je merkt dat je in de war bent en zelf niet meer zo goed weet welke kant je op wilt. Vertrekken kan altijd nog, maar dan liever met routekaart! Zo maak je van je midlifecrisis een midlife opportunity.

Tot slot, een schrale troost. Domweg ouder worden draagt bij aan je levensgeluk. Statistisch gezien zijn ouderen gelukkiger dan jongeren. Uit een Amerikaans mega-onderzoek blijkt het volgende: met 18 jaar voelen we ons top, daarna gaat het bergafwaarts met de fijne gevoelens en rond het 50ste jaar groeit ons geluksgevoel weer, om te blijven klimmen, ook boven de 80.